هَشت حَرفی

#مانیفست_بدم_اصلا؟

دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶، ۰۳:۳۴ ب.ظ

اصلاح‌طلب چپ نیست و اصول‌گرا راست نیست. اصلاح‌طلب ، اصلاح‌طلب است و اصول‌گرا، اصول‌گرا. چپ، چپ است و راست، راست. مثلا وقتی در دانشکده‌ی علوم اجتماعی همراه اباذری و غنی‌نژاد باشید، متوجه میشوید که چپ و راست قضیه‌شان با این‌ها کلا متفاوت است. آقا جان مسئله‌ی دیگر حزب است. عزیزان، ما در ایران قوانین حزب درست و حسابی نداریم. این اصول‌گرا و اصلاح‌طلب دو جریان فکریند که هر کدامشان هم هفتاد و دو ملت دارند. نه چهارچوب دقیقی دارند و نه فکر خاصی را میطلبند. خاتمی البته اصول موضوعه‌ای را برای اصلاح‌طلبی تعریف میکند؛ اما، نهایتا بحث به جایی نمیرسد که جامع و مانع باشد. هرکسی براساس منافع شخصیش یکی را انتخاب میکند و ممکن است همان شخص دو روز بعد وابسته به جریان مقابل باشد. اما چپ ها و راست ها روی مواضعشان ایستاده‌اند. حالا دعوای امروزِ روزِ چپ‌ها و راست هایی مثل اباذری و غنی نژاد چیست؟ چپ هامیگویند این راست ها (از رفسنجانی تا روحانی) آمده‌اند مملکت را به دست گرفته‌اند و خصوصا اقتصاد را نابود کرده‌اند و سرمایه را از مردم گرفته و به سرمایه‌داران داده‌اند، مثل همین طرح کارورزیشان که از قبل انقلاب استارتش را زدند.  راست ها دقیقا برعکسش، که آقا این چه حرفی ست؟ از اولش هم حکومت دست شما بوده. همین دو ریال پول یارانه که ماهیانه به حساب ملت میریزید مگر جز سیاست‌های چپ‌گرایانه‌تان است؟ همین طرح سلامت مگر سیاست چپ نیست؟ خلاصه هر کدامشان از یک سمت. چپ، از مهرنامه‌ای ها و ایران‌شهری‌ها ایراد میگیرد و راست از ترجمانی‌ها و پرسشی‌ها. بحث سوسیالیست و مارکسیست و نئولیبرال را هم پیش میکشند و اینجور میشود. 

سیاست چیزی فراتر از اصلاح طلب و اصول‌گراست. این دو از بین خواهند رفت ولی تفکرات چپ و راست از وقتی آمدند دیگر نرفتند. زیربنای خیلی از جریان ها هستند. اینطور هم نیست که بگوییم ای آقا این ها روابط پشت پرده ای دارند که ما نمیدانیم و فلان. خیر آقا خیر! نمیشود در سیاست چیزی پنهان بماند. بالاخره یک جایی درز میکند. اهلش میفهمند.

  • ۹۶/۰۵/۳۰
  • #هَشْتْ_حَرفى

دیدگاه

چپ و راستی که شما می گویید تفاوتی ماهوی با جناح بندی دارد، که البته آن هم در عصر پسا اعتدالی، دوره اش سر آمده است. صف آرایی اباذری و غنی نژاد، صف آرایی دو استراتژی برای سامان دادن زیست مدنی و سیاسی ست، اما جناحین، خاصه در جمهوری اسلامی پس از جنگ، زاده ی نزاعی بر سر جایگزینی آیت الله خمینی بودند. قبل از آن، حداکثر دو سلیقه یا دو خاستگاه متفاوت بودند، اما پس از رحلت رهبر انقلاب، تقریبا در هر نزاعی، به چیزی کمتر از کوشش برای تصاحب جایگاه قانونی و سیاسی و نمادین و پر کردن خلا آن، رضایت نمی دادند. قاعدتا چنین مناقشه ی بالذات سیاسی را جایگاهی مانند خبرگان 68 نمی توانست ختم کنند، ولو این جایگاه به نحو قانونی و صوری پر شده باشد، اما آن فقدان سیاسی تا پیش از عصر اعتدال کماکان پابرجا بود، اما پس از «مهلکه» ی احمدی نژاد و جان سالم به در بردن جناحین سیاسی از آن، میدان نزاع نیز تا حد زیادی تغییر کرد، آش شله قلمکاری نظیر مجلس دهم یا دولت دوازدهم، میوه ی همین فضاست.
آنچه در این نبرد صرف برای قدرت هیچ گاه دیده و فهم نشده، همان استراتژی هایی ست که در آغاز کامنت گفتم. در این فضا، «هار»ترین سیاست های نئولیبرالی اجرا می شود و در عین حال، قدیمی ترین ژست های سوسیالیستی را نیز برای مردم میگیرند. پدیده ای که شاید باید نامش را نئولیبرالیسم شرمسار یا خجول گذاشت. فرقی نمی کند که حسن روحانی باشی و دل از طبقه ی متوسط مدرن ببری یا قالیباف باشی و برای طبقه ی متوسط مذهبی و فرودست ضعیف اشک تمساح بریزی. در هر دو حال، این سیاست ها اجرا می شود، چه در دولت و چه در شهرداری و چه در آستان قدس، و در عین حال کسی زیر بار مسئولیت تبعات آن نمیرود.
در چنین فضایی، یگانه راهی که برای علوم انسانی حقیقی باقی می ماند، گریز از نزاع های بی معنای جناحی و اندیشیدن جدی در استراتژی هایی ست که حتا خود عاملان آن، معانی و تبعاتش را نمی دانند و نمی خواهند بدانند، چه، مشغول دعواهای بی حاصل دیگرند.

بله بنده هم اشاره کردم به اینکه این چپ و راست جریان های فکری زیربنایی اصیلند و جناح بندی های امروز و دیروز تفاوت های عمیقی دارند اما به هرحال سیاست ها یا نئولیبرالیستی بوده و یا سوسیالیستی. از حزب جمهوری و توده و سازمان خلق شروع کردند و روحانیت و روحانیونی ها و بعد به اصول گرا و اصلاح طلبی رسیدند و مشخص نیست امروز قرار است چه برسرشان بیاید.  
با اینکه نزاع ها خط فکری علوم اجتماعی در کشور را نشان میدهد ولی  به خاطر همین فرمایش شما هم جمعیت علمی اباذری ها و غنی نژادها را از خودشان نمیدانند و به آن ها ایراد میگیرند.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">