هَشت حَرفی

از زاویه‌ی عاشورایی

چهارشنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۶ ، ۰۵:۰۹ ب.ظ

این روزها یک عالمه چیز از عاشورا خواندید و خواندیم و شنیدید و شنیدیم و دیدید و دیدیم. بعضی‌هایشان روضة‌الشهدایی(کتاب روضة الشهدا که به نقل از شهید مطهری بیشترین انحراف در عاشورا را به وجود آورد. این واژه‌ی روضه هم که امروز جا افتاده ، به خاطر منبری‌های بی‌سوادی بوده که آن موقع از روی این کتاب برای مردم ذکر مصیبت میکردند. یعنی مجلس، مجلسِ خواندن روضة الشهدا بوده.)  بودند که یعنی اراجیف محض و بعضی هایشان معرفتی بودند. یک قسمتی هم شور بود که اصلا کیفش به همان قسمت شورش است. به واقع نمیشود بدون گریه بر حسین به معرفت حسینی رسید، میشود؟

حالا که کمی از دهه‌ی اول گذشته، میخواهم واقعه را از جنبه‌ای دیگر خیلی کوتاه بررسی کنم. کمی استراتژیک. ما هدف امام از قیام و خروج علیه بنی‌امیه را اصلاح انحراف و بازگشت به اصول واقعی دین میدانیم نه اینکه مثل ابن زبیر صرفا به دنبال حکومت باشد آن هم به شیوه ی سلطنتی. فرقی نبود بین ابن‌زبیر و ابن‌معاویه در شیوه ی حکمرانی. آن ها قصدشان خلافت بر مسلمین نبود که میخواستند سلطنت کنند. انحراف آن روز که امام برای اصلاحش قیام کرد همین «سلطنت به جای خلافت» بود. این دو شیوه‌ی حکمرانی مثل دو قطب نا هم نام آهنربا هستند.

پس هدف امام (در آن مقطع این هدفِ تعریف شده برای حسین بن علی علیه السلام بود؛ کما اینکه هرکدام دیگر از ائمه هم بودند همین کار را میکردند و همین اتفاق برایشان رخ میداد. این بزرگواران از لحاظ امامت و انجام رساندن وظایف،  فرقی با هم ندارند.) اصلاح انحراف در دین اسلام بود. و اما نتیجه مسئله‌ای جدا بود. میتوانست این قیام علاوه بر باطن حقش، به پیروزی ظاهری هم برسد و حکومت به دست علویان بیفتد، یا نه به حکومت نرسد و به شهادت بیانجامد و این شهادت تا ابد سرمشقی برای امت باشد. پس امام نه به هدف حکومت و نه به هدف شهادت، به سمت کوفه نرفت؛ بلکه هدف اصلاح بود که حکومت و شهادت دو نتیجه با آثار متفاوت بودند. خب نتیجه شهادت شد و هنوز هم خون شهدا در رگ های اسلام میجوشد. تا قبل از آن برای پیامبر و امام علی و امام حسن همچین موقعیتی برای قیام پیش نیامده بود و اصولا قیامی نیاز نبود. پس از این حادثه بود که شیعه آموخت چطور علیه طاغوت قیام کند، مثل قیام توابین و مختار تا همین انقلاب اسلامی خودمان. این بحث اول.

قسمت دوم یک بحث ساده است که امروز هم بسیار دیده میشود. بحث رسانه و تبلیغات. ما در این حادثه به وضوح میبینیم که دستگاه تبلیغاتی اموی در شام و کوفه چه غوغایی کرده. کوفیان را علیه حسین میشوراند و شامیان از هم درباره‌ی نماز خواندن یا نخواندن علی میپرسند و هنگام ورود اسرای کربلا شهر را آزین میبندند و پایکوبی میکنند. بماند که در تاریخ آمده پایکوبی هایشان در نهایت به جایی رسید که در خانه ی خود یزید در همان شام با اجازه ی خود یزید مجلس عزا دایر شد و اهل بیت امام از بی دینی یزید در خانه ی خودش نالیدند تا جایی که هند، همسر یزید به او به خاطر ظلمش به اهل بیت، شکایت کرد. تبلیغات جبهه‌ی باطل آنقدر قوی بود و آنقدر کلّاش و بازیگر بود که حُمقا و حتی علما را به دام می‌انداخت و جبهه‌ی حق در مقابل میبینیم که تبلیغات آنطور که باید تاثیرگذار نیست. در طول تاریخ میبینیم که دستگاه تبلیغاتی جبهه‌ی حق نمیتواند اکثر مردم را راضی کند چرا که جز حق بر زبان نمی‌آورد و اما باطل بازیگری می‌کند و گول می‌زند و تمام ابزار تبلیغاتی را در دست دارد.  حق همچین اجازه‌ای به خودش نمیدهد وگرنه می‌تواند همانطور که علی بن ابی طالب فرمود زرنگ‌تر باشد و خیلی بهتر به این نوع تبلیغ دست بزند. حق بودنش اجازه ی استفاده از شیوه ی اهل باطل را نمیدهد. به همین دلیل رسانه های باطل همیشه قوی ترند. این هم بحث دوم.

  • ۹۶/۰۷/۱۲
  • #هَشْتْ_حَرفى

دیدگاه

الی الحساب کامنت اول باشیم 
بعد تمرین میام میخونیم:-D 

علی الحساب دیر تایید شد ولی :))
چه قدر خوبه که امسال محرم پست های به درد بخور خوندیم! پست های پر مغز!
مثل این پست و پست های لافکادیو و علیرضا

تشکر میشود :)
  • آقای سر به هوا ...
  • خوب من خیلی " کتاب روضة الشهدا که به نقل از شهید مطهری بیشترین انحراف در عاشورا را به وجود آورد " رو قبول ندارم !

    ما نیز به همین صراطیم !
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">